Tak to już bywa, że nie wszędzie możemy być. Nie możesz nas odwiedzić – poczytaj jak myślimy, co lubimy, co jest trudne.

Wyobraźmy sobie poniedziałkowy poranek. Nauczycielka wchodzi do klasy z kubkiem kawy, która jeszcze jest ciepła (rzadkie zjawisko). Uczniowie witają ją chórem pytań, próśb, opowieści o weekendzie i trzema równoległymi konfliktami, które — jak mawiają młodzi — „wybuchły same”.

Wybierając nazwę naszej szkoły, chcieliśmy, aby niosła ona ze sobą coś więcej niż tylko ładne brzmienie – bo brzmi ładnie prawda?